Gmina Miedźno przystąpiła do realizacji filmu dokumentalnego o Ignacym Miączyńskim

Wójt Gminy Miedźno Piotr Derejczyk wraz z proboszczem parafii Świętej Katarzyny Aleksandryjskiej w Miedźnie Andrzejem Banaszkiem planują podjąć działania zmierzające do renowacji kaplicy Ignacego Miączyńskiego, senatora, wojewody Królestwa Polskiego, ekonomisty,publicysty i ziemianina, właściciela majątku Miedźno i Borowe, którego prochy spoczywają na cmentarzu w Wapienniku.

Historia jego życia oraz działalności publicznej bardzo mocno wpisują się w historię polskiej państwowości. Jako senator podpisał bowiem 25 stycznia 1831 roku akt detronizacji cara Mikołaja I Romanowa, przywracając tym samym na chwilę suwerenność ziem polskich. Obecnie obchodzimy 190. rocznicę tamtych pamiętnych wydarzeń, wpisujących się w losy Powstania Listopadowego – narodowego zrywu przeciwko rosyjskiemu zaborcy.

Ignacy Miączyński urodził się w 1767 roku w Kustomłotach na Podlasiu, zmarł w roku 1840 w Miedźnie. Był synem Władysława Miączyńskiego, konfederata barskiego, oraz Magdaleny Krzemienieckiej herbu Grzymała. Gruntowne wykształcenie pomógł mu zdobyć August Miączyński, starosta krzepicki, a zarazem jego opiekun. To on przekazał mu majątki ziemskie Miedźno i Borowe, a z jego protekcji dziewiętnastoletni wówczas Ignacy otrzymał tytuł szambelana królewskiego.

Początki działalności na niwie politycznej przypadają na okres Księstwa Warszawskiego. W 1808 roku został komisarzem cywilno-wojskowym powiatu częstochowskiego, później członkiem Kaliskiej Rady Departamentowej, natomiast od 1810 roku do 1814 roku -  konsyliarzem Najwyższej Izby Obrachunkowej. Szczególną uwagę zwracał na potrzebę gruntownej reformy gospodarki rolnej – kredytów dla zadłużonego ziemiaństwa czy uzależnienia podatku pańszczyźnianego od dochodu chłopstwa z gruntu. Swoje pomysły na tę sferę aktywnie wyrażał nie tylko w publicystyce, ale także wdrażał w zarządzanych przez siebie majątkach.

W 1815 roku został mianowany przez Aleksandra I komisarzem rządu rosyjskiego, wchodząc w skład Komisji Organizacyjnej trzech mocarstw opiekuńczych, której celem było ustalenie statusu politycznego i administracyjnego Rzeczpospolitej Krakowskiej. Za swoje zaangażowanie Senat Wolnego Krakowa nadał mu honorowe obywatelstwo republiki, w 1816 roku został też członkiem honorowym Towarzystwa Naukowego Krakowskiego, a trzy lata później Uniwersytet Jagielloński przyznał mu tytuł honoris causa.

Ignacy Miączyński w 1818 roku został senatorem kasztelanem Królestwa Polskiego, uczestniczył jako ekspert w pracach nad przygotowaniem projektów praw dotyczących spraw gospodarczych. Proponował oparcie polityki podatkowej na podatkach niestałych, pośrednich i zróżnicowanie ich w zależności od dochodu. Był przeciwny likwidacji pańszczyzny, argumentując to tym, że nie zapewni to samodzielności majątkowej chłopom, a wsparcia rozwoju i odbudowy rolnictwa upatrywał w czasowym zmniejszeniu fiskalizmu i zapewnieniu chłopom dostępu do pożyczek, co umożliwiłoby im oczynszowanie bądź nabycie gospodarstw na własność. Doceniony za te idee w roku 1828 powołany został na funkcję na prezesa Dyrekcji Głównej Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, którą sprawował przez kolejne trzy lata.

Po wybuchu powstania listopadowego był jednym z autorów manifestu sejmowego z 20 grudnia 1830 roku, który uznawał narodowy charakter powstania. Od lutego 1831 roku przewodniczył obradom Senatu. Z działalności publicznej wycofał się u schyłku powstania. Wtedy też na stałe osiadł w Miedźnie.

Gmina Miedźno, we współpracy z Przemysławem Bednarczykiem - reżyserem, scenarzystą i twórcą między innymi filmu „Mokra 1939” - przystąpiła do realizacji filmu dokumentalnego o Ignacym Miączyńskim.

źródło. Fragmenty biografii Ignacego Miączyńskiego na podstawie utworu Jerzego Skowronka, zamieszczonego w Internetowym Polskim Słowniku Biograficznym:
https://www.ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/ignacy-miaczynski-h-suchekomnaty-senator?fbclid=IwAR2lim6ehgSkT65NuQaxnh18HCUu8TUj4-8eWMRBsuAmEdha6WlHSy-8Rrg

Zapraszamy do oglądania.

https://youtu.be/XGp9U-P28Sk

 

 

Do góry